Yolcu, sen kendine güvenemezsen, ben sana nasıl güveneceğim? Aynaya bakmadan da yüzündeki benleri, lekeleri, kusurları, alnındaki çizgileri, gözündeki çapağı yahut elmacık kemiklerinin ne de güzel olduğunu, teninin pürüzsüzlüğünü, gözlerinin; ruhunun içinde bulunduğu durum itibariyle mevsimden mevsime geçişini, ışıltısını sırf bu değişime borçlu olduğunu, türlü mimiklerini, türlü kendini ele verişlerini ya da taktığın milyonlarca maskeyi görebilir misin? Görmeden de bilebilir misin? Bilmesen de hissedemez misin? Onları sevebilir misin? Hoşuna gitmeyenleri de bağrına basabilir misin? Kabul edemediklerin için ne çaban varsa, zaferinle kendine gelebilir misin?
Ya ruhun? Yüzünü,vücudunu, kıyafetlerini , onları tanımlayan ve tamamlayan diğer şeyleri içselleştirdin. Ayakkabıların da tastamam istediklerinden seçildi, gözlüğünü bile içselleştirdin, keyfin nasıl istediyse, aynada kendini nasıl daha iyi hissettiysen öyle belirlendi. Ya ruhun? Kibrin, kıskançlığın, kendini eksik görmen ve hatta hor görmen buna rağmen kendini beğenmen, yalanların, abartıp pireyi deve yapma huyun, tembelliğin, aptallığın, başarısızlığın, kayıtsızlığınla birlikte görünmez olmaya her dem tavır koyma hevesin, onur ve umut ummanından payına düşeni alamaman, hep en çirkin tarafını görüp, üstün tarafınla eğlenememen.. Vah ruhunun başına gelenler! Sana temin ve teslim edildiği haliyle yetinmediğin, vaadedildiği gibi ulaştırılamadığın yoldaki yolcu, özünü, ruhunu, kendini tanımadıkça kendini sevmeyecek ve güvenmeyeceksin, ben sana neden güvenecekmişim?
Sözlük manası : Kişinin kendi değeri hakkındaki subjektif değerlendirmesi; kişinin kendi özelliklerinin ne ölçüde olumlu ya da olumsuz olduğu hakkındaki yorumu. Özgüven; hem kişinin kendisine ilişkin düşünceleri (Örnek: Zekiyim, Sevilen bir insanım), hem bu düşüncelerin yol açtığı duyguları (Umutsuzluk, Utanç, Gurur), hem de bu duygu ve düşüncelerin ifadesi olan davranışları (Çekingenlik, Dikkat, İddiacılık) içerir. Özgüveni süreklilik gösteren bir kişilik özelliği olarak ve geçici bir psikolojik durum olarak düşünmek mümkündür. Son olarak, özgüven sınırlı bir alan için geçerli olabileceği gibi (Örnek: Zeytinyağlı sarmayı iyi yapabildiğimi düşünüyorum ve bu becerimle gurur duyuyorum), genel bir kavram olarak da düşünülebilir (Örnek: İyi bir insan olduğumu düşünüyorum ve bu nedenle kendimle her zaman gurur duyuyorum) – Wikipedia
Kendini öğrenmeye çalışmazsan ve tanıyamazsan, ne kadar güzel ya da çirkin olduğuna, nasıl iyi ya da kötü biri olduğuna, gerçekten de ne denli kibirli, küstah ya da mütevazi oluşuna nasıl karar vereceksin? Birileri gelecek ve sana ne kadar utangaç ya da aptal olduğunu ya da nasıl da ışıl ışıl güzel baktığını söyleyecek. Sen de kaderine razı geleceksin öyle mi?
Kendine razı ol yolcu ama bil de öyle ol; öyle dediler diye değil! Sen kendini bil ve önce kendinin arkasında dur, sonra da benden arkanda durmamı iste. O zaman sana sırtımı dönersem, vah benim ruhumun da başına gelenler.. sen tanıdığında kendini, ben de senin yürüdüğün yolda taş; güneşinde gölge, fırtınanda sığınak, hüznünde neşe, neşende bereket, yolunda yoldaş olayım..mideni tok tutayım, yarana merhem olayım, tatlına şerbet katayım..sen ben ol, ben sen olayım; çünkü artık ne fark eder?
